Vayakhei – ויקהל / Pekudei – פקודי

Vayakhei – En Hij liet samenkomen Pekudei – Hoeveelheden

Is het u ooit opgevallen dat de Tien Woorden (10 geboden) slechts een handvol verzen in de Torah opnemen, terwijl de bouw van de Tabernakel meerdere hoofdstukken krijgt? Om precies te zijn 15. En wel vijf parashot lang.
Deze dubbele parasha (schrikkeljaar) besluit het Torah verhaal met de minutieuze bouw en uiteindelijk de oprichting van de tabernakel (Mishkan).

Eerst twee parashot met instructies voor het ontwerp van de Mishkan en twee parashot die het bouwen en het bouwwerk beschrijven met als hoogtepunt de oprichting. Alleen de middelste parasha (Ki Tisa) doet het verhaal hoe de Israëlieten met hun “eigen bouwproject” kwamen: het Gouden kalf!

In de boeken van de Koningen maar vooral in Kronieken lezen we over de tempel en de bouw ervan. Hoofdstuk na hoofdstuk zijn gewijd aan de gedetailleerde beschrijving van de tempel, de voorbereiding, de uitvoering, de bouw en uiteindelijk het gebed van Salomo als hoogtepunt. Verder vinden we in bijna alle boeken in de Tenach wel iets over de tempel.

In Hebreeuws genoemd Beith Adonai of Beith HaMikadesh. Om dan nog maar te zwijgen over de derde tempel van Ezechiël die nog gebouwd zal moeten worden. Ook Yeshua en Paulus spreken over de tempel, maar dan zijn wij een tempel: namelijk een tempel van Zijn Heilige Geest (1 Kor.6:16). Al deze “huizen” van G’d hebben met elkaar te maken. Zij zijn een nauwkeurig ontwerp van de Eeuwige.  

Wat is het doel van de Tabernakel/tempel/Mishkan? Als de hele aarde vervuld is met Gods aanwezigheid, als God vanaf elke plaats toegankelijk is, waarom zou je dan een speciale plek bouwen? Het Bijbelse antwoord is eenvoudig maar best wel erg intiem. G’d wil bij Zijn volk wonen. Hij wil onder Zijn mensen zijn. Hij wil IN Zijn mensen zijn. 

Hoe deze diepste intimiteit zowel bindend als bevrijdend kan zijn. Sjabbat is belangrijk maar ons gedrag tijdens de andere zes dagen is niet minder een deel van ons religieuze leven.

De Mishkan is in veel opzichten een voorbeeld van de relatie tussen heiligheid en gemeenschap. De wortel van dit Hebreeuwse woord sh (שׁ) – ch (כּ) – n (נ), is gerelateerd aan de wortel van de woorden Shechinah – Gods aanwezigheid op aarde – shachen.

De Torah geeft gedetailleerde instructies over het ontwerp en de constructie van de gemeenschappelijke en individuele Mishkan en benoemt de persoon die verantwoordelijk is voor het bouwen ervan.  Alhoewel Mozes de opdracht kreeg was het Besaleel (als beeld van de Messias) die de tabernakel bouwde. Ook David mocht de tempel niet bouwen maar Salomo (als beelddrager van de Messias).
 
Ook wij zijn uitgekozen en hebben er niet voor gekozen (Joh.15:16). En sterker nog Hij bouwt (verbouwt) in ons Zijn eigen Mishkan. 

Hebreeën 3: 1-6
Daarom, heilige broeders, deelgenoten der hemelse roeping, richt uw oog op de apostel en hogepriester onzer belijdenis, Yeshua, die getrouw is jegens Hem, die Hem heeft aangesteld, evenals ook Mozes getrouw was in [geheel] zijn huis. Want Hij is zoveel groter heerlijkheid dan Mozes waardig gekeurd, als de bouwmeester hoger eer geniet dan het huis. Want elk huis wordt door iemand gebouwd, maar de bouwmeester van alles is God. Nu was Mozes wel getrouw in geheel zijn huis als dienaar om te getuigen van hetgeen gesproken zou worden, maar Yeshua de Messias als Zoon over zijn huis. Zijn huis zijn wij, indien wij de vrijmoedigheid en de hoop, waarin wij roemen, [tot het einde onverwrikt] vasthouden.
 
U mag in een huis wonen. Misschien heeft u het gekocht en betaald. Maar het is door een ander gebouwd. U bepaalt echter hoe het er van binnen uit ziet. Zo is het echter niet met ons “geestelijk huis”. Wij zijn Zijn eigendom. Zeer nauwkeurig door Hem van te voren bepaalt hoe we er uit mogen zien van binnen in ons. 

“laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis, om een heilig priesterschap te vormen, tot het brengen van geestelijke offers, die Gode welgevallig zijn door Yeshua die De Messias is!” (1 Petrus 2:5)