Vaetchanan – ואתחנן – En ik smeekte

Aankomende Shabbat is het een speciale shabbat: Shabbat Nachamoe. Dit is de eerste shabbat na Tisha b’Av. Tisha b’Av, (de 9e Av, dit jaar op 30 juli) een vastendag die de 3 weekse rouwperiode afsluit, die begon op de 17e Tammoez. De rouwperiode voor de vernietiging van Jeruzalem en de twee heilige tempels. 

Na de verschrikkelijke dag van Tisha b’Av, waarin alle Joden in rouw zijn begint Shabbat Nachamoe. Nachamoe wat ‘Troost’ betekent. Tot aan Rosh Hashanah (Jom Teruah) zijn er zeven weken van Troost.

Na de rouwperiode komt er troost. In de maand Menachem Av is er zowel rouw als troost. Een afsluiting van een periode en tegelijkertijd een nieuw begin. De maand waarin we gedenken aan de zonde van afgoderij, waarna de Eeuwige ons als een Vader troost (Menachem = Trooster, Av= Vader) Onze Vader de Trooster, die een Trooster zond voor ons allemaal.

Zoals een vader spreekt Mosjee in deze parasha tot het volk. De laatste toespraken tot hij sterft. Hij neemt het volk mee terug in de tijd en laat hun zien hoe belangrijk de wetten en geboden zijn en hoe goed de Eeuwige, onze Vader, voor het volk geweest is. Bovenal laat hij hen voelen dat de Eeuwige hen als volk heeft uitgekozen. Het bijzondere volk, die aan de wereld laat zien hoe machtig de Eeuwige is en dat hij de Enige, Ware God is. Zonder Hem kan er niets bestaan en zonder Hem kunnen we niets. 

Mosjee geeft het volk de opdracht om de herinnering levend te houden. De herinnering aan de goede daden van de Eeuwige maakt juist dat iedereen zal weten dat het Joodse volk God’s volk is en blijft. Tegelijkertijd bemoedigen en troosten deze herinneringen ons. Juist omdat de Eeuwige zoveel van ons houdt bemoedigt hij ons met de Torah, met de instructies en leefregels, opdat het ons goed zal gaan. 

Hoor Israël, de HEER is onze God, de HEER is de enige. Heb daarom de HEER, uw God, lief, met hart en ziel en de inzet van al uw krachten en Schrijf ze op de deurposten van uw huis en op de poorten van de stad.

‘Wanneer je het Sjema zegt, zou het moeten zijn alsof je een brief van de koning leest, die pas vandaag aan je werd geschreven en die je koestert. Je luistert naar ieder woord afzonderlijk. Evenveel aandacht zou je moeten schenken aan elk woord van het Sjema.’ aldus Rabbijn Jaäkov ben Jitschak Asjkenazi van Janof.

Het Sjema als liefdesbrief, omdat de Eeuwige zoveel van ons houdt en ieder van ons dierbaar is, ondanks al onze fouten die we dagelijks doen. Door onze zonden zijn we Hem niet minder dierbaar, zijn we niet minder waardevol. Dit willen we soms geloven, maar is het waar? Wij zijn allemaal even waardevol, ook onze broers en zussen en daarom moeten we elkaar ook als waardevol zien. Samen zijn we een lichaam, we kunnen niet zonder elkaar. Ik kan niet zonder u / jou!

Vaetchanan – ואתחנן – En ik smeekte

Het laatste boek van de Torah is Devariem (woorden). Het boek wordt ook wel de kleine of essentie Torah genoemd, omdat belangrijke dingen hier nogmaals worden herhaald. Mosjee legt uit het wie wat waar en waarom van de Torah. 

Ik ga proberen elke week een stukje dieper te gaan op het grote belang van dit boek Devariem (Deuteronomium). Daarom is het voor u van belang iedere week deze uitleg goed te lezen zodat u erbij blijft! Dan zult u merken dat dit boek een groot aantal waardevolle schatten verbergt die ik probeer voor u of met u te openen. (Reacties zijn welkom)

Eerst de uitleg van een aantal begrippen die u wel bekend zullen voorkomen maar die u in de goede context van het geschrevene moet plaatsen.

Het Hebreeuwse woord Torah, heeft verschillende betekenissen, afhankelijk van de context. 

  1. Torah betekent letterlijk onderwijs, instructies of leerstelling. Dat is de betekenis in Devarim 1:5 en 4:44.
  2. Torah betekent de Wet, zoals in de eerste vijf boeken van Mozes.
  3. Torah kan ook betekenen de hele Tenach (dat wat wij kennen als het Oude Testament). Ons woord “schriften” komt uit de Tenach. In Hebreeuws vormen de medeklinkers van het woord namelijk een acroniem. TeNaCH bestaat uit de zogenaamde Torah, Profeten (Nevi’im) en Geschriften (Chetoebiem).
  4. Soms betekent Torah: voorschrift, procedure. Bijvoorbeeld in Leviticus 6:9 betekent Torah voorschrift in de zin: dit is het voorschrift (Torah) voor het brandoffer.
  5. Torah betekent ook: licht (or) van het Goddelijk gezag. De Torah is een lamp voor onze voet en een licht op onze levensweg.

De overige begrippen van Torah laat ik even voor wat het is. Misschien dat ik in een latere parasha hier nog op terugkom.

Nu dan, Israël, luister naar de verordeningen en de bepalingen die ik u leer te doen; opdat u leeft en u het land dat de HEERE, de God van uw vaderen, u geeft, binnengaat en in bezit neemt. (Dewarim 4:1)

Let goed op de woorden verordeningen en bepalingen. Alhoewel we er in het Nederlands al gauw overheen lezen, alsof ze hetzelfde zouden betekenen, hebben ze in het Hebreeuws een precieze en afzonderlijke betekenis. Het woord verordeningen is een vertaling van het Hebreeuwse woord choekiem, het enkelvoud is chok. In een aantal Bijbelvertalingen wordt dit woord vertaald met verordeningen, of voorschriften. In deze en de volgende parashot zullen we bij choekiem altijd verordeningen bedoelen. Wat zijn choekiem? Choekiem zijn wetten/woorden van de Eeuwige die altijd hetzelfde zijn en nooit zullen veranderen. (In eeuwigheid niet).

Lees Jeremia 31:35-36. In deze verzen staat de ware betekenis van choekiem. Choekiem zijn verordeningen die nooit zullen verdwijnen. Ze zijn altijd hetzelfde en net zo voorspelbaar als de natuurwetten die de beweging van de hemellichamen veroorzaken. Wist je dat de Heilige Dagen –Moadiem- in Leviticus 23 ´choekiem´ worden genoemd? Nu u de Bijbelse definitie van een chok weet, wat zou dan u reactie moeten zijn als iemand u het volgende vraagt: “De Bijbelse Heilige Dagen golden alleen vóór de dood en opstanding van Yeshua”?

Het woord bepalingen is vertaald van het Hebreeuwse woord misjpatiem. Sommige vertalingen vertalen dit woord met verordeningen of wetten. De letterlijk juiste is: bepalingen.
Wat zijn bepalingen (misjpatiem)? Een bepaling (misjpat) is een besluit/ oordeel dat moet worden geveld in een bepaalde kwestie. Dat is dus wat anders dan een verordening. We herkennen hier het Hebreeuwse woord mitzwot enkelvoud is mitzwah in. Volgende week meer hierover.

Zijn de tien woorden (asèrèt hadivrot) in deze parasha nu Choekiem of misjpatiem en waarom?

Ik hoor het graag van u!!