Korach – קרח – Korach

Deze week wilde ik wat dieper ingaan op het gebruik van zout in het Jodendom. Het idee van een “zoutverbond” zoals we dit ook vinden in (Wajikra/Leviticus 2:13) vindt een echo in de belofte aan de kohaniem dat hun recht op de offers bekrachtigd wordt door het “zoutverbond” (Bemidbar/Numeri 18:19) en in het koningshuis van Koning David welk beschreven wordt in Diwree Hajamiem Beet (Richteren 2) als een “eeuwig zoutverbond” (13:5). Waarom wordt het zout gebruikt als symbool voor een verbond? In de midrasj vinden we dat het eerste verbond dat G-d sloot met deze wereld juist met het zout was. Het zout komt uit het zeewater, en op de tweede dag van de zes/zeven scheppingsdagen, toen G-d een scheiding maakte tussen het “water dat onder het uitspansel was en het water dat boven het uitspansel was” (Beresjiet/Genesis 1:7). 

In deze parasha vinden we namelijk het uitdrukkelijke gebod om aan ieder offer dat we brengen zout toe te voegen, en het verbod om een offer te brengen zonder zout. Deze dubbele opdracht laat de belangrijkheid zien. In Leviticus lezen we over het verbod om honing en zuurdeeg aan het offer toe te voegen. Wel zout, niet zoet. Zout is een conserveringsmiddel. Dit legt uit waarom juist zout moest worden toegevoegd en niet honing en zuurdeeg welke gisting, verval en ontbinding symboliseren. Het legt ons wederom uit waarom juist zout het symbool van een eeuwig verbond is. 

Het zout zelf kent veel tegenstrijdigheden. Zowel uit het water (zee) als uit het vuur (Sedom) kan zout gewonnen worden. Zonder zout kan haast niets bestaan maar teveel zout kan haast alles doden. Het zout zelf is niet in grote hoeveelheden te eten maar zonder zout zijn vele etenswaren oneetbaar. Zout wordt gebruikt bij de geboorte van een kind om de huid mee in te wrijven (Jechezkel/Ezechiel 16:4) en wordt genuttigd (samen met een ei) na het begraven van een naaste. Het wordt gebruikt om te reinigen, zoals Elisha deed met de wateren van Jericho (Melachiem II/ 2 Koningen 2:20-21) of om met opzet onvruchtbaar te maken zoals Avimelech deed met de aarde van Shechem waarin hij zout ploegde als een teken dat het nooit herbouwd mocht worden (Sjoftiem/Richteren 9:45).

Rabbi Jitschak ben Rabbi Sheshet zegt dat het zout ons leert te overwinnen. Zout bederft niet en verandert niet. Rav Hirsch voegt hieraan toe dat dit een gebod is aan de wereld om niets te veranderen (niets af te nemen of toe te voegen) aan de geboden van G-d zoals ook het zout nooit verandert. 

Wij kunnen hier nu aan toevoegen dat het zout een symbool is van een onveranderlijk verbond van G-d met ons. Het recht van de kohaniem op de offers zal hen nooit ontnomen worden. En alleen DE Koning en DE Messiach uit het huis van David zal door G-d erkend worden.

Dit is het zoutverbond.

Korach – קרח – Korach

In deze wederom interessante parasha wordt alweer diverse keren verwezen naar Yeshua HaMassiach. Het kan ook niet anders toch? Hij is de allerbelangrijkste in G’ds Woord en in ons leven!

Korachs anarchie spreekt boekdelen als het gaat om hoe wij ons soms kunnen verzetten tegen G’ds geestelijke leiding die HIJ uitstippelt in ons leven. Maar ook van de strijd die het geestelijk leiderschap in een gemeenschap dikwijls zal ervaren.

Een staf spreekt in het algemeen al van opstanding (een staf dient om op te staan dan wel om staande te blijven), maar als ze dan ook nog letterlijk leven voortbrengt, dan kan de associatie helemaal niet meer missen. In Numeri 17 demonstreert JHWH aan Israël wie de hogepriester van Zijn keuze is. Terwijl het nog nacht was en Israël van niets wist, lag in het binnenste heiligdom reeds de bloeiende staf. Een schitterend type van de tegenwoordige tijd, waarin de Eersteling uit de doden in het hemels heiligdom verkeert. Verborgen en aan het oog onttrokken. Het wachten is op de nieuwe dag, het moment dat “de bloeiende staf” uit het hemels heiligdom zal komen en eens en voor altijd het bewijs zal leveren van wie Israëls Messias is: de Koning-Priester naar de ordening van Melchizedek. De Verlosser van Israel en zij die hierop geënt zijn!

Het zoutverbond spreekt ook al eigenlijk voor zichzelf als verwijzing naar het volbrachte werk van Yeshua voor eeuwig. Eenmaal dit verbond door HEM met jou gesloten zal dit nimmer bederven.

Rabbi Jitschak  zegt dat het zout ons leert te overwinnen. Zout bederft niet en verandert niet. Hij voegt hieraan toe dat dit een gebod is aan het Joodse Volk niets te veranderen aan de geboden van G’d zoals ook het zout nooit verandert. We kunnen hier nu aan toevoegen dat het zout een symbool is van een onveranderlijk verbond van G’d met ons. En alleen de Koning der Koningen uit het huis van David zal door G’d erkend worden als DE Hoge Priester.

Het zout zelf kent veel tegenstrijdigheden. Zowel uit het water als uit het vuur kan zout gewonnen worden. Zonder zout kan haast niets bestaan maar teveel zout kan haast alles doden. Het zout zelf is niet in grote hoeveelheden te eten maar zonder zout zijn vele etenswaren oneetbaar. Zout werd gebruikt bij de geboorte van een kind om de huid mee in te wrijven (Ezechiel 16:4) en wordt genuttigd (samen met een ei) na het begraven van een naaste. Het wordt gebruikt om te reinigen, zoals Elisa deed met de wateren van Jericho (2 Koningen 2:20-21) of om met opzet onvruchtbaar te maken zoals Avimelech deed met de aarde van Shechem waarin hij zout ploegde als een teken dat het nooit herbouwd mocht worden (Richteren 9:45).

Voeg hieraan toe dat u en ik het zout der aarde zijn en dus de smaakmakers van deze tegenwoordige tijd. Mijn vraag aan u: Herkent u zich als smaakmaker?