Emor – אמר – Spreek

“Dit zijn Mijn vastgestelde tijden (Moadiem)”. Wajikra/Leviticus 23.
Daar is geen woord Frans bij. Overduidelijk geeft de Eeuwige hier aan dat dit ZIJN vastgestelde dagen/feesten zijn. Deze feesten/vieringen zijn het centrale thema door heel G’ds woord heen. Midden in de Torah vinden we G’ds heilsplan voor de mensheid. In deze door Hem vast gestelde hoogtijdagen (zoals ze ook wel genoemd worden) vinden wij de komst en de wederkomst van de Messias terug. Wie kennis en inzicht verwerft over deze door G’d  ingestelde dagen vind hierin ook de Verlossing en de genade welke Hij ons geeft.

Nergens in de bijbel vinden we een feest of gedenkdag over de geboorte van de Messias of over Zijn sterven dan wel opstanding. Of over Zijn hemelvaart of wat dan ook. Dat is ook helemaal niet nodig. Lang voordat de Messias kwam waren Zijn feesten al door de Eeuwige ingesteld en vastgelegd. De evangeliën zijn simpel de vervulling van de vier voorjaarsfeesten. De laatste vier (najaarsfeesten) zullen we vervuld zien bij Zijn wederkomst.

Daniel 7:25 is hier duidelijk over: Wijzig Mijn wet en Mijn vastgestelde feesten niet. Er zal een tijd komen dat mensen dit wel doen!”  En inderdaad de door Hem vastgestelde heilige shabbat (zo wordt deze genoemd diverse keren in Zijn woord) werd de zondag. En zo wijzigde men nog meer van de door Hem vastgestelde feesten.

En nu, in de 21 ste eeuw zijn we zo ver los geraakt van de wortel dat veel oprechte gelovigen blindelings geloven dat de feesten van JHWH niet voor ons zijn en dat het vieren hievan wettisch is. We doen het makkelijk af met het zijn Joodse feesten. Nergens in de bijbel staat dat dit Joodse feesten zijn. Het zijn de vieringen van en voor onze G’d en Vader.

Dat de Torah “profetisch” is zien we al in 2 Koningen 23:1-30. Koning Josia is een van de zeer weinige koningen die orde op zaken stelde mbt afgoderij waarin het volk toen al vervallen was met als straf op dat moment al de ballingschap van het 10 stammen rijk en het huis van Juda “genomineerd tot het zelfde lot”.  Al het heidendom is afkomstig van Nimrod en Babel en ook voor gelovigen in de eindtijd geldt: ga uit van haar mijn volk! We doen er goed aan het voorbeeld van Josia zo veel mogelijk te volgen. Maar ook Yeshuah en Paulus zeggen: doe het zuurdesem uit je leven. En zuurdesem stond in ieder geval voor de valse leringen.

Er is niets fijner dan G’ds feesten te vieren op de door Hem vastgestelde dagen en daar waar zij voor bedoeld zijn met al de Joden/Israëlieten en de gelovigen uit de volken.

De feesten van JHWH kun je beschouwen als de kroonjuwelen van het geloofsleven, waarin op gezette tijden, in een jaarlijkse cyclus  het HEILSPLAN herdacht en gerepeteerd wordt!

Emor – אמר – Spreek

In deze parasha vinden wij één van de belangrijkste gedeelten uit de bijbel. De feesttijden/hoogtijdagen (Moadiem) van Jaweh. De door de Eeuwige ingestelde “feestdagen”. Het zijn feesten van de Eeuwige voor de Eeuwige. Voor de goede orde het zijn geen Joodse feestdagen. Het zijn ZIJN feesttijden. In deze feesten zien wij G’ds glorie, almacht, majesteit, verlossing en nog veel meer van Zijn karakter. We zien in al deze feesten de Messias! Wat mij vooral opvalt is dat de Eeuwige bijna geen dag/geen feest voorbij laat gaan of Hij toont aan dat Hij een G’d is van herstel! Iedere week weer hebben wij de gelegenheid de relatie met Hem, met onszelf en met anderen te herstellen. Vele dagen en feesten heeft Hij o.a. hiervoor ingesteld. ZIJN hoogtijdagen!

Een quote van Yair Strijker: Eén van de grootste misstanden uit de geschiedenis is al voorspeld in Daniel 7:25, waar staat dat er een macht zal opstaan die erop uit is om tijden en wet te veranderen. Dit is ook gebeurd: de shabbat is naar de zondag verplaatst omdat men dat in de tijd van de eerste christenen zo handig kon combineren met het aanbidden van de zonnegod. De andere Hoogtijden des Heren zijn ook aangepast ten tijde van de opkomst van Rome, uit antisemitische overwegingen … Gods Hoogtijden zijn hierbij ‘afgekort’ tot ‘Joodse Feesten’.

Zijn hoogtijdagen die in Leviticus 23 beschreven zijn:

Shabbat, we gedenken de schepping, vrij van de engel des doods en vrijheid na bekering. Pesach, op de 14e van de 1e maand Aviv (Nissan) wordt het lam geslacht. Pesach betekent verspringen/overslaan/hinkelen. Ongezuurde broden, feest van de 15e t/m 21e van de eerste maand. Direct aansluiten aan Pesach. Het is het feest van de uittocht. Op de 15e, in de nacht vertrok Israël uit Egypte. Tijdens dit feest stond ook Yeshua op uit de dood. En zo is dit ook het feest van de opstanding, van nieuw leven, een nieuwe schepping. Het is het feest dat ons oproept ongezuurd te zijn. Een heilige levenswandel te hebben. Zuurdesem staat symbool voor zonde.

Beweeggarvedag, Op de eerste dag tijdens het ongezuurde brodenfeest, moest de priester een omer (handvol) graan van de nieuwe oogst op en neer bewegen. Daarna mocht men van de nieuwe oogst eten. In Yeshua zijn opstanding is er een nieuwe oogst gekomen. Yeshua is de eerste van vele broeders. Oogst van de eerstelingen, net zo als destijds de eerstelingen aan de Eeuwige gewijd moesten worden. Het is ook de eerste dag van de omertelling.

Wekenfeest, (Sjawoe’ot – Matan Torah) Na 49 dagen tellen, viert men op de 50e dag het Wekenfeest. Het feest der eerstelingen. De oogst der eerstelingen. Twee broden worden bewogen. Zij kunnen symbool staan voor de Geest en de Tora of voor de gelovigen uit de joden en de uit de volken. We gedenken dat de Tora werd gegeven op de berg in de Sinai. En we gedenken dat de Eeuwige Zijn Geest heeft gegeven op aarde.

Dit zijn de voorjaarsfeesten zoals we ze noemen. De najaarsfeesten behandel ik een volgende keer.

Emor – אמר – Spreek

In deze opvallende parasha staan een aantal belangrijke dingen centraal. Ik zal er twee noemen.

Het belangrijkste uit de parasha deze week is de instelling van de Hoogtijden des Heren met daarin de kerntekst: “Deze zijn de gezette Hoogtijden, mo‘adim מועד׳ם des Aanwezige, vastgezette tijden die JHWH heilige samenroepingen noemt: “mo’adim, welke gij uitroepen zult op hun gezette tijd”. God is hier heel duidelijk over Wiens Feesten we vieren, of beter gezegd, welke Hoogtijdagen we vieren, het zijn Zijn eigen Hoogtijden. Het zijn geen Joodse maar het zijn Gods hoogtijden, daar laat Hij in dit vers geen enkele twijfel over bestaan. Eén van de grootste misstanden uit de geschiedenis is al voorspeld in Daniel 7:25, waar staat dat er een macht zal opstaan die erop uit is om tijden en wet te veranderen. Dit is ook gebeurd: de shabbat is naar de zondag verplaatst, omdat men dat in de tijd van de eerste christenen zo handig kon combineren met het aanbidden van de zonnegod. De andere Hoogtijden des Heren zijn ook aangepast ten tijde van de opkomst van Rome, uit anti-semitische overwegingen. Gods Hoogtijden zijn hierbij ‘afgekort’ tot ‘Joodse Feesten’. Onvoorstelbaar dat met de kennis van nu er nog steeds vastgehouden wordt aan het niet vieren van ZIJN hoogtijdagen/feesten!

Een groot gedeelte van deze parasha gaat over dierenrechten. De Torah is het eerste document, dat serieus aandacht besteedt aan dierenrechten. Voorbeelden hiervan zijn de verplichte rustdag, het voederen van de dieren voordat de mens aan tafel gaat, het verbod om dieren af te beulen en de opdracht dierenleed zoveel mogelijk te voorkomen. Offerdieren mogen geen gebreken hebben. Dieren mogen niet gecastreerd worden (ook huisdieren niet). Pasgeboren dieren moeten zeven dagen bij hun moeder blijven en mogen pas daarna als korban gebruikt worden. Het is verboden om een moederdier en een kind op dezelfde dag te slachten. Zelfs de sjechieta (het rituele slachten) is diervriendelijk. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat wanneer beide halsaders tegelijkertijd doorgesneden worden, de bloeddruk vrijwel meteen wegvalt en het dier binnen een paar tellen buiten bewustzijn is: ‘Schapen verslappen volledig meteen na het aansnijden. Door het zonder verdoving dubbel aansnijden is een dier net zo snel (zo niet sneller) buiten bewustzijn als met verdoving’. 

Als laatste wil ik opmerken dat we leven in de Omer tijd. Een tijd van onthouding. Men doet geen dure of excentrieke aankopen, er wordt niet getrouwd etc. Echter op de 33e Omer viert de Jood Lag BaOmer. Op deze dag mag er wel getrouwd worden. Er worden veel kampvuren aangestoken en de dood van twee belangrijke rabbijnen wordt herdacht.

Verder heeft deze dag ook veel te maken met de Kabbala, maar daar kom ik later nog wel eens op terug.