Devarim

Het zijn eigenlijk geen woorden van Mosjee, maar van de Eeuwige door Mosjee. Dat blijkt ook uit het eerste gedeelte van deze parasha.
Het is de Eeuwige Die spreekt in beelden. Dit boek wordt ook wel de Misjnee Torah genoemd.
Wat zoveel betekent als herhaling van de Torah, de tweede Torah of de
beeldende Torah. Eigenlijk bestaat de Torah maar uit drie boeken zo vinden veel Joodse geleerden. Het boek Berisit (Genesis) heeft alles om te maken met wat de Eeuwige voor Zich geschapen heeft met als grootste
beeld de mens. Daarna worden aan Israel in de drie boeken het
beeld van G’ds volk gegeven. In Devarim schept de Eeuwige zelf het
beeld voor de toekomst: zegen of vloek. Aan Israel (aan u) de keus.

De bekende Misjnaleraar Hilleel (1e eeuw) begreep dit.
Toen hij de leerschool (yeshiva) verliet, werd hij begeleid door zijn studenten.
`Leraar, waar gaat U heen ‘, vroegen zij. Hilleel antwoordde, dat hij een gebod ging vervangen. `Welke mitswa? ‘, Vroegen de leerlingen.
`Ik ga mij baden”: antwoordde Hilleel. `Dat heet een mitswa? ‘. `Jazeker, ‘antwoordde Hillel,` in de theaters en circussen staan ​​standbeelden van de keizer. Een hoge functionaris is speciaal belast met het schoonhouden en oppoetsen van de beelden. Ik, die geschapen ben naar Gods beeld en gelijkenis zoals er geschreven staat (Genesis 1:27): `En God schiep de mens naar Zijn beeld ‘, ben toch zeker verplicht om dat’ beeld ‘schoon te houden?’.

Ik denk dat Hillel en daarmee de Torah van de Eeuwige hier niet alleen spreekt over de uiterlijke van de mens maar vooral ook over het innerlijk van ons als mens. Het is niet eenvoudig, met name niet anno 2020, om schoon te zijn en te blijven in een wereld vol afgoderij. De politiek, wijziging van culturele aspecten, verloedering in de samenleving, macht wellust, ego’s, geldzucht, groeiend antisemitisme, extremisme (BLM) en allerlei andere vormen van het nalopen van zaken welke ons van de werkelijke Torah (G’ds geboden) houden, maken schoon voor te zijn en te blijven. 

Is het dan niet mogelijk? Zeker wel. In deze parasha en in dit boek Devarim wordt ons als volledige mensheid de zegen of de vloek voorgehouden. In die zegen ligt het houden van de Torah met als glorieuze apotheose hoofdstuk 1:30 – “Beeft niet, vreest niet voor dit alles.
De Eeuwige uw G’d zal voor u uit gaan. Hij zal met u strijden! ”

De keuze is aan ons!

Devarim – דברים – Woorden

“Indien ik u vergete, o Jeruzalem, zo vergete (mij) mijn rechterhand; mijn tong kleve aan mijn verhemelte, als ik uwer niet gedenk, als ik Jeruzalem niet verhef boven mijn hoogste vreugde.”

Deze tekst en diverse andere teksten uit Jeremia en de Klaagliederen worden op de 9e van de maand Av, dit jaar op 22 juli gebeden en gezongen. De shabbat voorafgaande aan de 9e Av (21 juli) wordt Chazon genoemd omdat de dag begint met het lezen van Jesaja 1:1 “Chazon Jesjajahoe ben Amotz…”- “Een/ het visioen van Jesaja, de zoon van Amotz – die hij schouwde over Judea en Jeruzalem …” De Shabbat ná Tisja Be’Av heet Shabbat Nachamoe – Shabbat van troost, wegens de openingswoorden van de Haftarah: “Nachamoe, Nachamoe, Ami” – “Troost u, troost u, Mijn volk, zal uw God zeggen. Spreekt tot het hart van Jeruzalem, roept het toe, want haar (lijdens)tijd is volbracht, haar ongerechtigheid verzoend is; want zij heeft uit de hand van de Eeuwige dubbel ontvangen voor al haar zonden…” (Jes. 40:1-2). En zo heet de Shabbat vóór Jom Kippoer Shabbat Shoewa, wegens de Haftarah die begint met de woorden: “Shoewa Jisraël ad Hasjem Elokecha – Keert terug Israël tot de Eeuwige Uw God, want u bent gestruikeld over uw zonden.” (Hosjea 14:2). De shabbat voor Pesach heet Hagadol en spreekt daarmee over de grootheid en over Jom HaShem Hagadol weHanora – de grote ontzagwekkende dag des Heren – Mal. 4:5. Ziet u in deze shabbats namen al een verbinding?

Tijdens Tish’a Be’Av gedenken (betreuren) wij de verwoesting van de twee tempels in Jeruzalem. Maar dat niet alleen. Ook denken we dan aan al die andere vreselijke gebeurtenissen die op of direct rond deze datum vielen zoals: In het jaar 1099 1e kruistocht in Jeruzalem vallen tienduizenden doden (Joden); 1290 Joden worden Engeland uitgezet met aanvang van pogroms en Torahrollen worden verbrand; 1492 Spaanse inquisitie wederom tienduizenden worden vermoord; 1914 pogroms in Duitsland, Oostenrijk, Hongarije, Oekraïne, Polen en Rusland; 1942 1e deportaties naar getto’s; 1945 start van Shoa 1,2 miljoen Joden worden vermoord; ook de diverse Arabische opstanden/gevechten (intifada ’s) begonnen op de 92 Av.

We leven anno 2018 en het antisemitisme lijkt niet af te nemen. Integendeel. Gisteren was ik met mijn dochter op een Joodse picknick in het Amsterdamse bos. De verhalen liegen er niet om. De onverdraagzaamheid tegen het Joodse volk neemt hand over hand toe en neemt ernstige vormen aan. Zeker ook in Nederland. We mogen daarbij vooral niet zeggen dat het voornamelijk van een bepaalde religie/cultuur afkomstig is. De kritiek richtte zich vooral ook op christelijk Nederland. Die overigens geen kritiek kan verdragen en daarmee bevestigen dat zij afstammen vanuit de grieks/roomse cultuur. Als het om Israël gaat zwijgt men ernstig stil of je hoort ze zeggen: “Maar wij staan achter Israel.” En het blijft dan vooral bij het zeggen. Overigens het achter Israël staan is de verkeerde plek. Maar ………

G’d, houd u niet stil,
Zwijg niet, G’d, zie niet onbewogen toe,
Uw vijanden roeren zich,
Trots heffen Uw haters het hoofd.
Tegen Uw volk plegen zij een complot,
Ze spannen tegen uw lieveling samen,
En zeggen: “Kom, wij verdelgen dit volk,
Israëls naam zal nooit meer genoemd worden.”
 
Er is een Eeuwige Almachtige G’d met Wie wij zeggen: Am Israël Chai!
“Indien ik u vergete, o Jeruzalem, zo vergete (mij) mijn rechterhand; mijn tong kleve aan mijn verhemelte, als ik uwer niet gedenk, als ik Jeruzalem niet verhef boven mijn hoogste vreugde.”